Şimdi size bir tablo çizeyim...

Bir yanda binlerce kilometre öteden gelip Ortadoğu’ya demokrasi taşıdığını iddia eden bir süper güç…

Diğer yanda ise, kendi toprağında teröre geçit vermeyen, diz çökmeden yürüyen bir millet!

Kim mi anlatıyor?

İbrahim Aydemir.

Önceki dönem milletvekili, gazeteci, yazar… Hani şu tabelası uzun ama lafı kısa tutanlardan.

“Amerika’nın terörle kurduğu ortaklık çöktü!”

Sıcak bir Temmuz sabahı… Pentagon’daki generaller uyanıyor… Sabah kahvesini yudumlarken fark ediyorlar ki…

Ortak dedikleri YPG, artık onların baş ağrısı olmuş.

O kahve boğazlarında kalıyor.

Çünkü Türkiye, sabırla, kararlılıkla ve dua ile...
O “ortaklığı” tarihin çöp kutusuna gönderiyor.

Şimdi geçelim başka bir tabloya...

Boru hattı mı dediniz?
Hayır.
Vicdan hattı.

Bakın Azerbaycan ne yapıyor:

Türkiye üzerinden Suriye’ye doğalgaz veriyor.

Ama bu gaz, sadece evleri değil… Kardeşlik duygularını da ısıtıyor.

“Bu borulardan sadece gaz değil, insanlık da akacak.”

Ne güzel laf! İçinden şiir geçiyor… İçinden Mevlana geçiyor… İçinden Yusuf Has Hacip geçiyor…

Bitmedi.

Bir de TÜRKSOY var.

Kulağa sanki devlet dairesi gibi geliyor ama değil…

“TÜRKSOY bir teşkilat değil, bir medeniyet çağrısıdır.”

Yani sazdan sözden, duvardaki haritadan, ezgiden, ırmaktan, fırtınadan, yayladan, otağdan, toy’dan oluşan bir büyük çağrı bu.

Küresel plazaların değil, otağlarda pişen etli pilavların müziği…

Bir de bilişim diyor Aydemir.

Dijital bağımsızlık…

“Türkiye artık tüketici değil, yön verici!”

Yani ne?

Eskiden başkasının yaptığı yazılıma tıklardık.

Şimdi kendi yazılımımızla başkalarını tıktırtıyoruz.

Genç mühendisler, Ar-Ge laboratuvarlarında ter döküyor.

Veri güvenliği, yapay zekâ, milli yazılım…

Artık biz kod yazıyoruz, onlar çözmeye çalışıyor.

Amerika’nın YPG’ye verdiği silahları da, gençlerimizin klavyesine takas ediyoruz.

Özetle...

Batı’nın bitmeyen kibriyle, doğunun bitmeyen sabrı yine karşı karşıya.

“Terörün olduğu yerde dostluk olmaz.”

Dostluk mu istiyorsunuz?
Buyurun, Türk dünyasına…
Buyurun, TÜRKSOY’a…
Buyurun, kardeşliğe…

Gerisi mi?
Gerisi dijital çöplük.