Yıllardır konuşuluyordu.

Yıllardır tartışılıyordu.

Yıllardır toplumun geniş kesimlerinde "Bu işte bir gariplik var" duygusu büyüyordu.

Ve nihayet...

Anayasa Mahkemesi, süresiz nafaka uygulamasıyla ilgili önemli bir karar verdi.

Kararın özü şu:

Boşanma sonrası ekonomik olarak güçsüz duruma düşen taraf elbette korunacak.

Ama bu koruma mekanizmasının ömür boyu sürmesi meselesi yeniden ele alınacak.

Doğrusu da buydu.

Çünkü sosyal devlet başka şeydir.

Sonsuza kadar devam eden bir yükümlülük başka şeydir.

Kimsenin itiraz ettiği nokta, ihtiyaç sahibi eşin korunması değildi.

İtiraz edilen nokta, birkaç yıl süren bir evliliğin ardından bazen onlarca yıl devam eden nafaka yükümlülüğünün ortaya çıkardığı hakkaniyet tartışmalarıydı.

Toplumun önemli bir bölümünde oluşan rahatsızlık tam da buradan kaynaklanıyordu.

Şimdi Meclis'in önünde dokuz aylık bir süre var.

Bu süre içinde yeni bir düzenleme yapılacak.

Muhtemelen hem mağduriyetleri önleyen hem de adalet duygusunu güçlendiren daha dengeli bir sistem kurulacak.

En azından beklenti bu yönde.

Dikkat edilmesi gereken bir husus daha var.

Bu karar, nafaka kurumunun tamamen kaldırılması anlamına gelmiyor.

Çocuklar için ödenen iştirak nafakası da, tedbir nafakası da gündemde değil.

Tartışılan konu sadece yoksulluk nafakasının süresiz olması.

Yani ortada bir hak gaspı değil, bir denge arayışı var.

Bazen hukuk, toplumdaki değişimi geriden takip eder.

Bazen de toplumun uzun süredir dillendirdiği bir sorunu görür ve müdahale eder.

Anayasa Mahkemesi'nin bu kararı işte biraz da böyle bir karar.

Şimdi önemli olan...

Sloganlarla değil.

Öfkeyle değil.

Mağduriyet yarışına girmeden.

Hem ekonomik olarak zor durumda kalacak eşi koruyan hem de ömür boyu sürecek adaletsizlik hissini ortadan kaldıran makul bir formül bulabilmek.

Türkiye'nin ihtiyacı olan tam da budur.